Ed van Heijzen, zelf patiënt met bekkeninstabiliteit, gaat in dit boek de strijd aan met artsen die bekkeninstabiliteit als een modeziekte bestempelen. Hierbij neemt hij gynaecoloog Cees Renckens als voorbeeld. Van Heijzen liep zelf bekkeninstabiliteit op door een ongeval en hij geeft , zoals het Nederlandse lezerspubliek inmiddels van hem gewend is, ongezouten zijn mening. Hij vertelt zijn eigen verhaal en hij laat daarnaast twee vrouwen aan het woord die bekkeninstabiliteit opliepen tijdens en/of na een zwangerschap/bevalling. Ook andere medische dwalingen komen aan de orde. Zijn boodschap is: artsen zouden 'ns kritisch naar zichzelf moeten gaan kijken in plaats van patiënten te veroordelen.

De auteur:
"Ik heb vijf jaar moeten wachten eer bij mij de juiste diagnose werd gesteld. In die jaren kreeg ik te maken met charlatans in de gezondheidszorg. Ze hadden er te weinig verstand van. Allemaal arrogante, zelfingenomen, autoritaire en letterlijk nietszeggende figuren. Zeggen dat bekkeninstabiliteit een modeziekte is, vind ik een zwaktebod. Als je zoiets zegt, dan verraad je jezelf. Je hebt dan geen verstand van zaken en je hebt niets te bieden. Met zo'n domme uitspraak houdt alles op. Eerder verschenen boeken zijn Letselschade en Werken met tranen in je ogen, beide uitgegeven bij Boekscout."