Begeleid wonen van personen met een mentale handicap staat volop in de belangstelling. Deze nieuwe ambulante begeleidingsvorm doet enerzijds heel wat vragen rijzen bij de traditionele zorg. Anderzijds blijft het een risico om mensen met een mentale handicap (met weinig begeleiding) in de maatschappij te laten wonen.Dit boek probeert een theoretisch kader te schetsen waardoor deze begeleidingsvorm de nodige fundering krijgt. De psychologie van het doelpubliek enerzijds en de eisen van de maatschappij anderzijds worden als spanningsveld gesitueerd. Met een geeigend methodisch-planmatig handelen wordt een antwoord op dit spanningsveld gezocht. Respect voor de clienten en hun begeleiders staat daarbij voorop.