Hedendaagse gezinnen balanceren tussen zorg voor kinderen, buitenshuis werken, het huishouden en vrije tijd. Hoge verwachtingen in partnerrelaties en wijzigingen in de levensloop brengen extra stress en onduidelijkheid mee. De toenemende vergrijzing doet ook haar invloed gelden. Gezinnen krijgen te maken met ouders die (heel) oud worden en die op zeker ogenblik hulp behoeven.
Stabiliteit betekent niet meer “tot de dood ons scheidt“. Toch wonen de meeste mensen nog altijd het grootste deel van hun leven in een gezin. Alleen durven de vorm en samenstelling daarvan steeds meer variëren.
Hoe kunnen gezinnen in dit eigentijdse kader borg staan voor het doorgeven van humaan, sociaal en economisch-financieel kapitaal? Hoe beheren zij de combinatie arbeid en gezin? Welke impact heeft de vergrijzing op het gezinsleven? En hoe kan het gezinsbeleid van de toekomst een antwoord geven op deze uitdagingen?

Over de auteur(s):
Stefan Bogaerts (1964) doceert forensische psychologie aan de Universiteit van Tilburg en gerechtelijke geestelijke gezondheidszorg en penologische en forensische hulpverlening aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij is verbonden aan het WODC van het Ministerie van Justitie in Nederland. Hij doceert sinds 2000 gezinssociologie en socialisatie aan het Hoger Instituut voor Gezinswetenschappen te Brussel. Het gezin benadert hij ondermeer als bron van rijkdom maar ook als oorsprong van psychopathologisering.