‘Binnen twee minuten ging het gesprek over baby’s. Tussen de bierviltjes lag zelfs al een echo op tafel. Een streperig plaatje in zwart-wit, waarin met een beetje fantasie en goede wil de contouren van een foetus te herkennen waren. Ik staarde ernaar als naar een foto van een pas ontdekte maan van Jupiter. Behoorlijk ver van mijn bed.
Er is weinig zo ontluisterend als de rol van buitenstaander bij een onderonsje tussen twee aanstaande vaders. Wie wanneer uitgerekend is, welke geliefde het misselijkst en waar je van die stijlvolle draagdoeken kunt kopen. Wegwerpluiers of toch katoenen? En die buggy’s die je met één voetbeweging in kunt klappen zodat je je handen vrihoudt voor kind zijn toch veruit het handigst.’
Korte tijd later is Flip van Doorn zelf zwanger langs de zijlijn en zet hij de eerste wankele stapjes in de richting van het vaderschap.