Nederlandse strafinrichtingen voor volwassenen worden vooral bevolkt door jonge mannen. Tamelijk veel gedetineerden zijn vader. Ook al hebben zij weinig contact met hun kind(eren), vader blijven zij, voor altijd. Uit praktijkonderzoek blijkt, dat het behouden van verstevigen van de band tussen een gedetineerde vader en zijn kind(eren) in velerlei opzichten van groot belang is. Een sterke vader en kind binding kan zelfs recidivegevaar voorkomen. Op initiatief van Reclassering Nederland en enkele penitentiaire inrichtingen ontstond het Ouders, Kinderen en Detentie (OKD) project (1994). Dit project biedt gedetineerde ouders (veelal vaders) en hun kinderen de gelegenheid elkaar op een ongedwongen manier te ontmoeten. Deze ontmoetingen vinden eens per maand plaats. Tijdens speciale bezoekuren kunnen vader en kind met elkaar spelen, knutselen, sporten of praten. Vrijwillige medewerkers, vaak vrouwen, zorgen voor het vervoeren en begeleiden van kinderen naar en van strafinrichtingen. Tijdens vergaderingen onder leiding van een coordinator bespreken zij hun werkzaamheden en ervaringen. Zodoende leren zij van en met elkaar. In Limburgse strafinrichtingen heeft het OKD – project veel succes geboekt. Na de Penitentiaire Inrichting Roermond volgden de Penitentiaire Inrichtingen te Sittard (De Geerhorst) en Maastricht (Overmaze). Het feit, dat in Limburg het OKD vrijwilligerswerk bloeit is vooral te danken aan de jarenlange inzet van reclasseringswerker Frans Vermeulen en zijn vrijwilligers. Humanistisch raadsvrouw Anke Bolwijn slaagde erin het OKD vrijwilligerswerk in PI De Geerhorst te implementeren. Inmiddels probeert Stichting Exodus Nederland het OKD – project in andere strafinrichtingen te introduceren. Op de keper beschouwd is de term project niet meer van toepassing. Het OKD werk is inmiddels een volwaardig product of programma geworden. In dit boekje schetst reclasseringswerker en coordinator vrijwilligerswerk Marcel Krutzen een beeld van de geschiedenis en praktijk van het OKD project in Limburgse strafinrichtingen. Hij dankt zijn naaste collega's John Nicol en Frans Vermeulen voor hun informatie en steun.