Er bestaan al zoveel verhalen van mensen die iets hebben meegemaakt en daarover vertellen. Wat maakt dit boekje dan zo bijzonder?
Voor mijzelf is die vraag niet moeilijk te beantwoorden. Het schrijven is een belangrijke uitlaatklep geweest, één missie die dus al geslaagd is. Ook voor mijn slechthorende man, Han, maakt dit verhaal deel uit van zijn verwerkingsproces. Dat merkte ik gaandeweg het schrijven al.
En wat betekent het verhaal voor dan voor anderen? We hebben het geluk dat onze omgeving steeds enorm geïnteresseerd was, en is, in de aspecten rondom Han’s slechthorendheid. Ik hoorde mijzelf dan ook vaak aan familie, vrienden en kennissen allerlei dingen over slechthorendheid vertellen. Iedereen hoorde een stukje van het verhaal. Nooit vertelde ik het hele, complete verhaal aan dezelfde persoon. Met dit boekje kan ik nu eindelijk het hele verhaal aan iedereen vertellen.