De kinderen van de binnentuin wonen in een klein straatje in een grote stad. Ze zijn met zijn zessen. Jan Willem is de oudste (en dat kun je merken!). Tim, Minke en Nina wonen elk in een ander huis, en Taco en Heleen zijn broer en zus. Meestal lijkt het wel of ze allemaal broertjes en zusjes van elkaar zijn: ze kunnen vreselijk ruzie maken, maar na de vakantie zijn ze altijd dolblij om elkaar weer te zien.   Hun vaders en moeders zijn vrienden van heel vroeger, toen zelfs Jan-Willem nog niet bestond. Ze hebben van vijf tuinen één grote binnentuin gemaakt, met zandbakken en hutten, slingerpaadjes en vijvers, kippen- en konijnenhokken, honden en katten. Je kunt er mooi spelen, bij voorbeeld riddergevechtje en verstoppertje. (Maar het is natuurlijk wel dom om jezelf in een vuilnisbak te verstoppen!) Bij de binnentuin, driehoog boven Minke, woont Peter. Hij is al heel oud, bijna twintig. Jammer genoeg is hij verslaafd aan drugs. Hij is best aardig, maar zijn zogenaamde vrienden zorgen voor veel narigheid. De kinderen bedenken een plan om Peter te helpen. Maar dat is niet zo gemakkelijk als het lijkt…   In de verhalen over de kinderen van de binnentuin zijn thema's verwerkt als respect, de dood, verliefd zijn, pesten, solidariteit. De verhalen zijn om voor te lezen of om zelf te laten lezen. Achterin het boek zijn suggesties voor bespreking van de verhalen opgenomen.

Lieke van Duin
Lieke van Duin recenseerde jarenlang kinderboeken voor Trouw en werkt mee aan de ontwikkeling van leesmethodes voor het basisonderwijs.