Iedere school kent ze: leerlingen die zichzelf (be)krassen. Zelfverwonding, of automutilatie, kan vele vormen aannemen: van krassen en ergens tegen slaan tot zichzelf snijden of branden. Dit gedrag kan verband houden met recente gebeurtenissen of ervaringen uit het verleden. Gewoonlijk heeft een leerling, die tot zelfverwonding overgaat, niet de bedoeling om zelfmoord te plegen. Eerder wil deze leerling juist zelfdoding voorkomen, er niet langer aan denken, of het leven in het algemeen 'draaglijker' maken.
Dit praktijkboek geeft antwoord op vele vragen. Hoe groot is het probleem eigenlijk? Waarom gaan leerlingen tot automutilatie over? Is krassen besmettelijk binnen school? Wat kun je als school het beste doen, en vooral ook ‘niet doen’