Dyslectici hebben moeite met het herkennen van de structuur van woorden.
Voor hen zijn woorden nuttig om iets aan te duiden. Dat een woord ook een
constructie is van lettertekens, gekoppeld aan een eigen positie en de daarbij
behorende regels, leeft voor hen niet of nauwelijks. Dat moeten zij
aangereikt krijgen. Dit gegeven vormt het uitgangspunt in de regels.

Hierin zijn de volgende aspecten herkenbaar :
•de opbouw van het eenlettergrepige woord;
de positie van de klinkers en de medeklinkers
•de opbouw van het meerlettergrepige woord;
de woordtypes: samenstelling, open lettergreep, gesloten lettergreep
•de plaats van het accent in woorden in relatie tot de betekenis
•de herkomst van woorden in relatie tot de articulatorische fonetiek
•de betekenis van de woordsoort

Deze aspecten kunnen gemakkelijk gegeneraliseerd worden naar woorden van
drie-, vier- of meer lettergrepen. Juist het leren herkennen van al
aanwezige kennis, heeft vaak een positief effect op de werkhouding.
Bij de ezelsbruggetjes vormt het voorstellingsbeeld vaak het uitgangspunt.

De vorm waarin de regels worden gegeven gaat eveneens uit van de
problematiek van de dyslecticus. Het moeite hebben met het overzicht van
het woordbeeld, het moeilijk kunnen onderscheiden in hoofd- en bijzaak,
het moeilijk herkennen van relevantie in gegeven informatie, het snel
afgeleid zijn door 'extra' informatie, zoals niet relevante illustraties,
heeft geleid tot de volgende kenmerken in de vormgeving:
•in de stapsgewijze instructie wordt het samengaan van het horen, zien en
voelen (bewust maken van) wat je doet tijdens het spreken benadrukt.
•er wordt zoveel mogelijk één onderwerp per pagina gegeven; bestaat het
onderwerp uit een a en b gedeelte, dan wordt ook dit op verschillende
pagina's aangeboden.
•er is een overzichtelijke, ruime pagina-indeling
•er is een redelijk royaal en prettig leesbaar lettertype gebruikt
•afleidende en niet relevante informatie is weggelaten

De regels in 'Wegwijs in spelling' hoeven niet in een bepaalde volgorde te
worden aangeboden. Het is de bedoeling dat de dyslecticus steeds die regel
krijgt aangeboden en uitgelegd die op dat moment voor hem van belang is.